लेख्नु भएको छ– “आजभन्दा एक्काइस बाइस वर्षअघि तल तस्वीरमा रहेका मेरा छोरा र छोरीलाई मध्यरातमा घरबाट बाहिर निकालेर उनीहरुकै आँखा अगाडि आफ्नो घर जलाइँदा र विष्फोट गराइँदा ती दुई पनि कति रोए होलान् ? मलाई कति खोजे होलान् ?”

बिगतमा कांग्रेस र एमाले खेमाको दवदवा रहे तापनि रास्वपा, श्रम संस्कृति पार्टी लगायतका राजनीतिक शक्तिहरुले यो चुनावलाई व्यावसायिक क्षेत्रमा आफ्नो प्रभाव परीक्षण गर्ने अवसरको रुपमा लिने भएका छन् ।

नेपाली समाजमा बढेको जन आक्रोश आकस्मिक होइन । यो दीर्घकालीन समस्या, असफल नीति र अक्षम राजनीतिक नेतृत्वको परिणाम हो । यो विद्रोह अन्याय, असमानता, बेरोजगारी र राजनीतिक असफलताको प्रतिबिम्ब हो । यसको समाधान दमनमा होइन, संवाद, सुशासन, न्याय र अवसरको सुनिश्चिततामा हुनुपर्छ । यसलाई नकारात्मक रूपमा मात्र व्याख्या गर्ने होइन, परिवर्तनका लागि युवाहरूको चेतावनीका रूपमा लिनुपर्छ ।